МАГЛА.. Mence Kadinec

Кога морниците го опколија
моето тело
а маглата се надви над очите
така поспано сонував игри
а мислите играа бркотница
пред вратите небесни.
Небото сино ме завитка со своите
крилја,
некој нерв на ногата растреперен
ме будеше од сонот.
страв влеваше,ама јас го надитрив.
Оставете ги ангелите да ја допеат
својата молитва над моите
расфрлени плави коси,додека
сатот немилосрдно минутите ги броеше.
Доста беше од превривања врели!
Малку мир да подариме светот
да го освоиме,
еден со друг да се
погледнеме.
Мир да носиме во твоето,моето
нашето срце...
Ах,маглата се разбега трчајќи ,
ама на постелата топла те немаше
само мирисот на кожата опколуваше.
Не можеме да побегниме од својата кожа
мора да ја изживееме,
од неа не се бега ,не се бега.

   АВТОР МЕНЧЕ КАДИНЕЦ
Заштитени авторски права