КРСТОПАТОТ НАШ.. Љубица Поповска

 

Крстопат на
тротоарите и стапалките
и исушените цвеќа и лисја
кои ги веат ветровите!
Удира звук на пијано
во мене.
Дишам со споменот,
времето како дете
трча пред нас
и не можеме да го
стигнеме.
Обесени се на аглите
од устата твоја
сомнежите
од ветрот што дуваше
на крстопатот.
Твоето име испишано е
на старите клупи кои дремат
и нашите износени
чекања
втурнати во џеповите на
палтото
испишани на истуткано
ливче хартија
кој знае ли од каде залутало
и од кое време.

А часовникот спокојно
си го врти својот
круг
низ времето.

     Автор: Љубица Поповска