БАБИЧКА.. Blagica Velkovska

 

 Една бабичка стара
На креветот
 замислена 
 седи и си вели
Колку бргу младоста
 пројде и староста дојде
А јас на старост
 сама седам
И само во
 далечината гледам
Нема кој да ме гледа
Друштво да ми прави 
Така сама седи
и мислите си  ги реди
Сега сама седам
 а некогаш полна
 куќата беше
Полна со луѓе со смеа
Сите биле  среќни
 кога биле под иста стреа
Но сепак се надева дека
 некогаш некој ке
 појде и кај неа ке дојде
Да ја посети и кај
 неа да поседи