I LECKOSURI… Murtez Asllani

 

I leckosuri

s'ka vend askund,

gjithmonë e lënë të dera

dhe rri sikur cung.

Rroba të shkyera

dhe këpucët e grisura,

rri gjithnjë në heshtje

me trup të molisur.

Çdo ditë mendohet

dhe shumë lakmon,

kur s'ka rroba të reja

të vetat i arnon.

Kur i shikon njerëzit

të veshur mirë,

pse edhe mua

s'm'u plotësua kjo dëshirë?!

Veç rri i shkreti

duke menduar,

kurrë askush në jetë

nuk më pyeti mua?

Ata që vishen bukur

çdokush i respekton,

ndërsa mua të varfërin

askush s'më nderon