Me hiq nga lista, miku im… Mia Durrës

 

Mos më mbaj në kujtesë si hije e vjetër,

si emër që s’di më ku të flejë.

Në raftet e zemrës, më lër të rrëzohem ngadalë,

pa zhurmë, pa dramë, pa “pse”.

Me hiq nga lista, miku im i heshtur,

aty ku emrat bëhen barrë e jo kujtim.

S’dua të jem nënvizim i një kohe të tretur,

as shenjë e një rruge pa kthim.

Nëse dikur qeshëm në të njëjtën dritë,

le të mjaftojë ajo si falje e fundit.

Mos më kërko në ditët që s’të flasin më,

as në netët që s’na njohin si dikur.

Me hiq nga lista, pa më gjykuar,

si fletë që era e kthen pa zë.

Dhe nëse një ditë të kujtohem papritur,

le të jem thjesht kujtim jo peng, jo më.